a) Het toedienen van medicijnen aan duiven kan op twee manieren gebeuren, nl. individueel of koppelsgewijs. Dit laatste wordt vaak gedaan, als een hele afdeling, of alle hokken behandeld moeten worden. Individuele behandeling geschiedt door het geven van medicijnen via een injectie, of door ingeven in de mond. Koppelbehandeling vindt via het voer of door het drinkwater plaats. De dosering van medicijnen is daarom vaak uitgedrukt in het aantal grammen (of maatlepels) per liter water, of per kg voer of per aantal duiven. Een nadeel van drinkwatermedicatie is, dat bij een lage omgevingstemperatuur de duiven weinig drinken. Bovendien geven de medicijnen een andere smaak aan het water, waardoor de duiven nog minder gaan drinken. Dit resulteert er in dat de duiven vaak te weinig medicijn binnen krijgen, waardoor het medicijn niet goed werkt (en soms wordt resistentie in de hand gewerkt). De meest nauwkeurige methode om medicijnen toe te dienen is daarom door het voer. Er wordt uitgerekend hoeveel medicijn er per dag nodig is voor een bepaald aantal duiven. Deze hoeveelheid wordt goed door het voer gemengd (eventueel eerst oplossen in water, yoghurt, roosvicee, karnemelk of iets dergelijks). Daarna kunt u het met medicijnen gemengde voer over de hokken verdelen.

b) Vitaminen, mineralen en aminozuren: Een veel gestelde vraag is, of het toedienen van vitaminen e.d. nodig is voor de duiven. Onder normale omstandigheden zullen de duiven deze stoffen uit het voer halen. Bij een verminderde weerstand echter, is het nuttig om extra vitaminen te geven. Dit is m.n. het geval, na ziektes, tijdens de rui en na het leveren van grote inspanningen (zware vluchten). Aminozuren zijn de bouwstenen van eiwitten (en dus van de spieren). Deze geeft men vooral na zware inspanningen en bij vermagerde dieren (o.a. adeno-coli).

c) Bewaren van medicijnen: Medicijnen zijn niet onbeperkt houdbaar. Vloeibare medicijnen worden vaak in flessen bewaard die beperkt licht doorlaten, waardoor er weinig licht bij komt. Meestal kunnen deze bij kamertemperatuur (15 – 25 °C) en op een donkere plek bewaard worden. (Niet in de zon!). Medicijnen in poedervorm zijn gevoelig voor vocht. Daarom kunnen deze het beste op een koele en donkere plek bewaard worden (in koelkast of vriezer). Als poeders hard geworden zijn, is de werking verminderd en kunnen ze beter afgevoerd worden. Injectievloeistoffen tenslotte worden steriel afgeleverd. Als een fles geopend wordt door aanprikken, is de inhoud niet meer steriel. Daarom zijn aangeprikte flesjes beperkt houdbaar. Vaak staat er op vermeld hoe lang een fles nog houdbaar is na aanprikken.