Uw hond wordt op grond van de klinische verschijnselen verdacht van larynxparalyse (stembandverlamming). Dit is een aandoening die meestal optreedt bij oude honden. Het kan in principe bij alle rassen voorkomen, maar bij Retrievers, Bouviers, Setters, Hovawarts en Leonbergers zien we het vaker. De aandoening wordt bijna altijd veroorzaakt door een langzame achteruitgang (degeneratie) van de zenuwen die de spieren van de stembanden van prikkels voorzien. Het kan dan ook maanden en zelfs jaren duren voor er ernstige klachten optreden. In het beginstadium valt meestal alleen op dat het uithoudingsvermogen langzaam minder wordt, of kan opvallen dat het blaffen van toon verandert. Later gaat opvallen dat er een bijgeluid bij de ademhaling (m.n. tijdens de inademing) optreedt. Als het weer warmer wordt, kunnen de klachten toenemen, kan de hond echt benauwd worden (blauwe tong), omvallen en oververhit raken.
De definitieve diagnose wordt gesteld tijdens een keelinspectie direct voorafgaand aan de operatie, als de hond diep genoeg slaapt zodat wij achterin de keel kunnen kijken. We zien dan dat stembanden verlamd zijn. Bovendien kijken we of er geen andere zeldzame afwijkingen zijn in de keel, zoals slijmvlieszwelling, een bloeduitstorting of een tumor in de keelstreek.
Direct aansluitend wordt uw hond geopereerd. Hierbij wordt een van de twee stembanden naar opzij uitgehecht, zodat er weer voldoende ruimte ontstaat om makkelijk door te ademen. Dit is in het algemeen een heel succesvolle ingreep. Bijna alle honden zijn direct na de operatie niet meer benauwd, en kunnen een bijna normaal leven leiden.